vrijdag 2 augustus 2019

Zweefvliegen boven Medelpad


Een fantastische manier om te genieten van het landschap van Medelpad, is een vlucht met een zweefvliegtuig. Elke zaterdag van juni tot en met oktober is het kleine zweefvliegveld in Stöde open. Het is het thuisveld van Sundsvalls Segelflygklubb. Als je langs gaat, ontvangen ze je er met open armen en er zijn diverse mogelijkheden om mee te vliegen.

Vanuit het zweefvliegtuig heb je een prachtig zicht op de vallei van de Ljungan, met op de zuidelijke oever het vrij open landschap en op de noordelijke oever de dichte bossen. Boven de Ljungan zie je de Piper Pawnee die een andere zwever op sleeptouw neemt.


Het vliegveld van Sundsvalls Segelflygklubb ligt op een perfect onderhouden grasplein op de zuidelijke oever van de rivier Ljungan in Stöde, 40 kilometer ten westen van Sundsvall. Het wegwijzertje aan de hoofdweg naar het veld is bescheiden en stuurt je via een smalle grindweg van 1 kilometer naar de loodsen van de club, waar je de auto kan parkeren. Het clublokaal ligt aan de andere kant van de start- en landingsbaan. Als er niemand aan de loodsen staat, roep je best even of je veilig kan oversteken.

Het clublokaal.


Vorig jaar waren we al eens langs geweest om te kijken en we hadden toen beloofd om deze zomer opnieuw langs te komen om mee te vliegen. Dat waren ze niet vergeten. De ontvangst was hartelijk. We kozen er voor om de hele dag op de zweefvliegclub door te brengen, een handje toe te steken én uiteraard om zelf ook eens mee te vliegen.

De kleine club heeft twee zweefvliegtuigen in eigen bezit. Een Sleicher KA 6 CR oldtimer (eenzitter) en een SZD-50-3 Puchacz ("Uil") lesvliegtuig: een tweezitter waarbij de instructeur achteraan zit en de leerling/passagier vooraan. Dat is een unieke ervaring: omdat de piloot achter je zit, belemmert niets het uitzicht en kan je vrijwel onbeperkt rondkijken.

Het SZD-50-3 Puchacz-instructievliegtuig, ook geschikt voor acrobatie.


De zwevers gaan de lucht in achter een Piper Pawnee sleepvliegtuig. Voor een luchtdoop trekken ze je op tot 600 meter hoogte, waarna je in ongeveer een kwartiertje tijd naar beneden zweeft. Als je geluk hebt, zit er voldoende thermiek én is het vluchtschema niet te druk. Dan blijft je wel een half uur of langer weg.

Het Piper Pawnee-sleepvliegtuig, dat na elke vliegdag een uitgebreide poetsbeurt krijgt.


Van zodra de instructeur op 600 meter hoogte de sleepkabel losgooit en het sleepvliegtuig scherp naar beneden zwenkt, hoor je alleen nog het suizen van de wind. Het zicht is adembenemend. Je ziet de Ljungan onder je kronkelen, met ten noorden de uitgestrekte wouden en meren en ten zuiden het wat meer open landschap. Als het vliegtuig rolt in de bochten, kijk je neer op het centrum van Stöde.

Als passagier zit je in de tweezitter vooraan, met zicht op het landschap én de cockpit.


Instructeur Pierre (één van de vele Zweden in Norrland met Belgische voorouders), vertelde tijdens de vlucht honderuit over wat er te zien was en hoe hij het vliegtuig bestuurde. Gelukkig vroeg hij ook of ik een rustige vlucht wou, of een "geavanceerde". Zekerheidshalve heb ik voor het eerste gekozen, zodat ik uitgebreid kon genieten zonder wat groenig uit te slaan. Toen we na 20 minuten weer op de grond stonden, voelde ik mij dan ook nog kiplekker en kreeg ik een stevige schouderklop van Pierre, die zelf duidelijk ook van de vlucht had genoten.



Er hadden zich die zaterdagochtend 6 kandidaten gemeld om te vliegen: twee passagiers uit Stockholm, één leerling van de club en wij met drie leden van ons gezin (onze zoon blijft liever met de voeten op de grond). De volgorde van vliegen werd bepaald door loting. Ik was de eerste van ons gezin die (rond 11 uur) de lucht in mocht. Dat had als voordeel dat ik niet lang moest wachten, maar als nadeel dat er nog niet echt veel thermiek was. Dat was wel het geval toen Ann enkele uren later mocht opstijgen. Zij bleef ruim een half uur "boven". Diede stal als laatste de show. Zij bleef bijna drie kwartier in de lucht en sloot af met een stukje "geavanceerd vliegen", wat in de praktijk betekende dat de vlucht eindigde met een hele reeks acrobatische maneuvers die niet zouden misstaan hebben op een vliegshow. Voor de goede orde: het instructievliegtuig kan dit perfect aan en de instructeur had daarvoor de bevoegdheid.

Diede voor haar vlucht, met de uiterst sympathieke instructeur Pierre.


Wil je Medelpad eens vanuit een ongewone hoek bekijken? Ga dan op een zaterdag van juni tot en met oktober eens langs op het zweefvliegveld. Het is een unieke ervaring.

Nog een keer genieten van het uitzicht over de Ljungan.
Het opstijgen en het landen op het vliegveldje van Stöde:




woensdag 17 april 2019

Fotoverslag van een zonovergoten Medelpad

De zon schijnt hier in Medelpad nu al meer dan een week van opkomst tot ondergang. Er ligt nog altijd veel sneeuw, ondanks de oplopende temperatuur. Dat levert prachtige beelden op. Een selectie van de voorbije dagen:

Het pad naar Lilltjärn in Gimåfors.

De stroomgeul van de Gimån tekent zich stilaan af in het ijs van Holmsjön.

Het Leringen-meer.

Onderweg in Hiåviken.

De bovenloop van de Hiån.

Hiåviken tussen Gimåfors en Nordanede.

zondag 14 april 2019

De zonnigste paasvakantie ooit

Dit is een "historische" bijdrage op dit blog. Dit is de eerste bijdrage die ik schrijf vanuit ons huis in Zweden zelf. Het toont mooi aan hoe de Zweden de ontvolking van het platteland proberen tegen te gaan door werk te maken van de digitale ontsluiting van meer afgelegen regio´s. Toen we ons huis vijf jaar geleden kochten, was het zelfs moeilijk om mobiel te bellen. Voor een deftig gesprek of zelfs voor het versturen van een sms moest ik in de tuin gaan staan. Twee jaar geleden hadden we plots 4G-bereik tot in de woonkamer en sinds dit voorjaar is ons huis aangesloten op de glasvezelkabel. Ons internet hier is nu zelfs stukken sneller dan in ons huis in België.

De zon gaat onder tijdens de ferry-reis van Kiel naar Göteborg.


Vandaar dus dit allereerste verslag vanuit Gimåfors zelf. Precies een week geleden namen we de ferry van Kiel naar Göteborg, nog altijd de fijnste manier om naar Zweden te reizen, vind ik. Van een lente-achtig Duitsland op zaterdag, kwamen we op zondag in een winters Zweden terecht, met ten noorden van Gävle een besneeuwd landschap. Hier in Gimåfors ligt er nog tussen de 20 en de 40 cm sneeuw. De eerste ochtend dat we hier waren, viel daar nog een centimeter verse sneeuw bij. In de namiddag brak de zon door de wolken en sindsdien heeft de zon zonder ophouden geschenen. De nachten zijn koud, rond de -10 graden, maar in het zonnetje is het overdag heerlijk, met maxima die elke dag een graad of twee hoger uitkomen, zodat we al winst geboekt hebben van het vriespunt dinsdag tot 10 graden vandaag. De dagen zijn hier trouwens al erg lang. Rond 04.30 uur wordt het licht en rond 21 uur is het pas donker. Bij dit weer kunnen we hier dus al ruim 15 uur per etmaal genieten van de zon.

Een winters, maar uiterst zonnig Medelpad. Moeilijk voor te stellen nu, maar over anderhalve maand kan je hier gewoon weer heerlijk zwemmen.


Het 4G-bereik laat ook toe om de omgeving op een andere manier te verkennen. Zo zijn we deze vakantie aan het "geocachen" geslagen. Voor wie deze buitensport niet zou kennen: op diverse plaatsen zijn waterdichte doosje (caches) verborgen, die je kan opsporen via gps of een app op de mobiele telefoon. In de doosjes zit onder meer een logboekje, waar je je naam in noteert. Zo kom je op plekken terecht waar je anders nooit zou (durven) komen. Er blijken hier in de buurt verrassend veel caches verborgen te zitten, dus we zijn er nog wel even zoet mee.

De cache-doosjes zijn goed gecamoufleerd en soms moeilijk te vinden;


De belangrijkste bezienswaardigheid hier in de onmiddellijke omgeving, is het beeldentuin van kunstenaar Curt Agge. Het was niet moeilijk te raden (en op de satellietbeelden meteen zichtbaar) waar de cache met de naam "Agge" te zoeken was. We waren er al dikwijls gepasseerd, maar durfden de tuin van de kunstenaar niet zo maar binnen te stappen. Dankzij het geocachen wisten we nu dat dit geen enkel probleem was.

De beeldentuin van Curt Agge, een internationaal bekende kunstenaar;

De beeldentuin is een van de weinige plekken waar de sneeuw al bijna volledig verdwenen is.

Het huis van de kunstenaar, met zijn foto op de gevel;

De hele houten omheining rond de tuin is bekleed met plastic doppen en -wegwerpmateriaal, een statement van de kunstenaar die erg met het milieu is begaan.


Benieuwd waar we de volgende dagen nog terecht zullen komen!
Tot slot nog enkele foto`s an de omgeving:

Het eilandje Kopparholmen in het Holmsjön.

Een huis langs 1 van de 2 hoofdstraten van het dorpje Gimåfors.

Een vernieuwde jachttoren.

zaterdag 10 november 2018

Korte maar krachtige herfstvakantie in Gimåfors

Een paar weken geleden zijn we snel eens over en weer gegaan van Drongen naar Gimåfors om huis en tuin in orde te zetten voor de komende winter. Wat het huis betrof, was dat snel gebeurd. Het stond er perfect bij, op één stuk dakgoot na. Dat lag op de keitjes voor het keukenvenster. Het resultaat  van een winderige septemberdag, zo meldden de buren ons.

We vlogen deze keer met Brussels Airlines van Zaventem naar Stockholm Bromma, met een Sukhoi Superjet 100 (grotere toestellen kunnenn op Bromma niet landen).


We hebben ons daar maar vooral bezig gehouden met onze tuin en bos. De tweede helft van oktober is ideaal om in het bos te werken: de muggen zijn weg en er ligt nog geen sneeuw. We hebben een groot deel van de ondergroei weggehaald die in de voorbije 5 jaar weelderig tussen de stammen was opgeschoten en de wandelpaden had overwoekerd. Nu kunnen we weer kuieren in eigen bos. Op diezelfde winderige septemberdag was er ook een boom omgewaaid. Die is nu in stukken gezaagd en weggehaald.

Fraai bekermos in ons bos.


De werken voor glasvezelkabel kabbelen langzaam voort. Toen we ons huis in 2014 kochten, was er al sprake van dat er langs weg 320 van Kovland (nabij Timrå) tot aan de grens met de gemeente Bräcke een glasvezelkabel zou komen, die ook de huizen in Gimåfors van snel internet zou voorzien. Er werd de eerste jaren vooral heel veel over dit project vergaderd, maar twee jaar geleden kregen we dan toch bericht dat de plannen concreet waren en dat we een aansluiting op het glasvezelnet konden aanvragen. Dat hebben we meteen gedaan, want later alsnog een aansluiting aanvragen zou veel duurder uitvallen.

De werkzaamheden zijn nu al twee jaar aan de gang. Eerst heeft een aannemer in onze omgeving de belangrijkste zijleidingen aangelegd naar de dorpen die wat verder van de hoofdweg afliggen, zoals Djupröra en Hissjön. Daarna kwam de hoofdkabel in de wegberm zelf. De voorbije zomer heeft een technicus de contactdoos in ons huis geïnstalleerd. In september kwam een onderaannemer de kabel in onze tuin ingraven en verbinden met de contactdoos. In oktober kreeg ik een telefoontje van het kabelbedrijf dat er helaas een verkeerde contactdoos was geïnstalleerd en dat er een technicus de volgende dag zou langskomen om het juiste onderdeel te plaatsen. Gelukkig kon onze buurman hem binnenlaten... Nu is het nog wachten op de verbinding tussen onze tuinkabel en de kabel langs de weg. Daarvan kan de aannemer nog geen timing meegeven, "maar voor de winter zal het helaas niet meer lukken". Om maar te zeggen dat het ook in Zweden allemaal wel wat voeten in de aarde kan hebben. Gelukkig is er voor ons geen haast bij, in tegenstelling tot sommige thuiswerkers in de buurt, die echt vol ongeduld zitten te wachten op het snelle internet.

Uiteraard hebben niet alleen maar gewerkt. Na ons traditionele etentje in het restaurant ¨Träporten van Paul en Margriet in Borgsjö, wandelden we nog naar de top van Getberget, waar de starthut staat van één van de beste slalomskipistes van Zweden, waar ook de nationale skiploeg soms komt trainen. Nu lag er uiteraard nog geen sneeuw, maar konden we wel genieten van een mooi en herfstig uitzicht op de vallei van de Ljungan.

Uitzicht op de Ljungan en Fränsta vanop de flanken van Getberget in Ljungaverk.

De starthut van de slalompiste van Getberget.


Toevallig was er tijdens ons korte herfstbezoek aan Gimåfors ook het 60-jarig jubileum van de bygdegård (zeg maar: buurthuis). Dat werd gevierd met een receptie, toespraken, een etentje en optredens van lokale folk- en rockmuzikanten. De hele bygdegård zat afgeladen vol en het werd een bijzonder aangename en gezellige avond waarop we heel wat nieuwe mensen uit de ruime omgeving leerden kennen.

De viering van 60 jaar bygdegård met lokale muzikanten en een lekker etentje.


Op naar het volgende verblijf!

zaterdag 3 februari 2018

Een huis in de sneeuw

Vandaag bezorgde onze buurman Jan-Olov ons enkele foto's van ons huis in de sneeuw. "Er ligt wel wat sneeuw, maar niets om je zorgen over te maken hoor", liet een andere buur dan weer geruststellend weten. Ze zijn wel wat gewoon, daar in Medelpad.





vrijdag 2 februari 2018

Op naar een recordhoeveelheid sneeuw?


Pakken sneeuw vielen er gisteren in Västernorrland en dat leverde indrukwekkende plaatjes op. (Foto: Ann Van Grunderbeeck)


Het ging gisteren hevig te keer in Medelpad. Terwijl er een harde wind stond, viel er ruim een halve meter verse sneeuw. Nu zijn ze in Norrland wel wat gewend, maar een dergelijke massa leidt ook daar nog tot problemen. Sneeuwruimers konden het amper bijhouden, de lijnbussen reden niet uit, de treinen bleven in het station, de luchthaven moest tijdelijk dicht en ook de scholen hielden een dagje de deuren dicht. Genoeg voor de media om te spreken over een "historische sneeuwval".

Ook eerder op de winter viel er al behoorlijk wat sneeuw. In tegenstelling tot de voorbije winters, kon er tijdens de kerstvakantie al volop worden geskied in Medelpad. Het SMHI (het Zweedse KMI) laat weten dat we waarschijnlijk op weg zijn naar een recordhoeveelheid sneeuw in Medelpad. Dat record staat op 150 cm en is genoteerd op 28 februari 1988 in Ulvsjön. Nu ligt er in datzelfde Ulvsjön 135 cm sneeuw. Die sneeuw zal de komende dagen wel wat inzakken en sublimeren, zodat het record nog niet meteen voor morgen is. Maar we hebben nog twee maanden de tijd om het te breken!

(De foto's bij dit artikel zijn gemaakt door Ann Van Grunderbeeck, een Vlaamse die sinds vorig jaar in de provincie Västernorrland woont. Ze heeft haar eigen blog: http://blog.seniorennet.be/vallenvagen15/ )





In Sundsvall ligt 110 cm sneeuw, verder in het binnenland tot 135 cm. (kaartje: www.smhi.se)

maandag 30 oktober 2017

Vikbron: Zwedens langste houten brug - Sveriges längsta träbro


In het dorpje Fränsta in de gemeente Ånge overspant de Vik-brug (Vikbron in het Zweeds) de rivier Ljungan. Het is de langste houten brug van Zweden, gebouwd in 1888.
Van op de brug heb je een mooi zicht op de kerk van Fränsta, Torps Kyrka. Zoals wel vaker in Zweden, staat die een stukje buiten het dorpscentrum.

I byn Fränsta (Ånge Kommun) sträcker Vikbron sig över älven Ljungan. Sveriges längsta träbro byggdes 1888.
På bron har man en fin vy av Torps Kyrka i Fränsta. Som ofta i Sverige är kyrkan byggd strax utanför byn. I Belgien står kyrkan nästan alltid mitt i byn.

De kerk van Fränsta langs de Ljungan / Torps Kyrka bredvid Ljungan i Fränsta..


De Vik-brug / Vikbron

De langste houten brug van Zweden / Sveriges längsta träbro (foto: By Backstr/Wikipedia)